سلام خوش آمدی پاییز جان با تو روزگار پر می شود از تابلوهایِ رنگارنگِ درختانی با برگهایِ هزار رنگ... با تو روزگار خیس می شود از ترنم بارانهایی دلنواز... با تو روزگار جان می گیرد از بوسه های عاشقانه باران و زمین... با تو روزگار می رقصد با وزش بادهای سرکش و بی پایان... با تو روزگار مست می شود از بوی دیوارهای کاهگلی باران خورده... با تو روزگار به وجد می آید از صدای قدم هایِ تنهایی در پسِ کوچه باغ هایِ انتظار... با تو روزگار تازه می شود با رقص برگهای مشتاق آغوش زمین... با تو روزگار چشم می شود، خیره به دلتنگی هایِ غروب خورشید... خوب می دانی که چقدر حال و هوایت را دوست

سلام گمان می کردم قیامت تنها یک روز خاص اتفاق می افتد. گمان می کردم آن روز وحشتناک که زمین و زمان می لرزد، برای همه انسان ها در یک روز خاص اتفاق می افتد. گمان می کردم همه انسان ها ،مصائب روز قیامت را با هم تجربه می کنند در یک روز و یک زمان خاص. گمان می کردم بشر هزاران هزار سال را پشت سر می گذارد تا به روز قیامت برسد. ساعتی که روز شب می شود... کوه ها می جنبند... خورشید سیاه می شود... آه چه می دانستم که قیامت برای هر کسی جداست... چه می دانستم برای هر انسانی یک روز متفاوت روز قیامت می شود... چه می دانستم برای هر انسانی در زندگیش قیامت و یا حتا قیامت هایی رخ خواهد داد.

سلام در نمی زنی! همانطور که کلید نمی خواهی. در بازِ باز است. پاورچین، پاورچین وارد می شوی. ذهنِ من اما با همه آشفتگی اش با همه سرگردانی اش، برای تو جایِ مخصوص دارد. آمدنت را می فهمد! می آیی! و چه زود ذهنِ آشفته ام را سروسامان می بخشی. تو که می آیی هر کس و هر چیز سر جای خودش می نشیند و تنها تویی که فرمانروایی می کنی! تنها تویی که پر غرور، درونِ ذهنم قدم می زنی و پادشاهی می کنی. تمام ذهنم حالا در سلطه توست. اسیر توست. نیمکره راست برای تو موسیقی می نوازد. برای تو شعر می سراید. برای تو قلم می زند. و در نیمکره چپ تمامی معادلات با تو حل می شوند. آمده ایی! و حالا ذهنم را

سلام جک در آخرین لحظات وقتی رز را روی قطعه چوبی گذاشت تا او زنده بماند در حالیکه می دانست تنها چند ثانیه دیگر غرق می شود به رز گفت: من پشیمان نیستم که بلیط تایتانیک را برنده شدم و غرق شد. آدم هایی که نظاره گر این صحنه هستند دیدگاه های متفاوتی دارند. پسری جوان با رکابی و شلوارکِ سِت؛ به سیگارش پک می زند و می گوید:چه حماقتی...مردی جوان لبانش را مماس می کند روی جام و جرعه ای می نوشد با پشت دست کف و خیسی روی لبانش را پاک می کند و می گوید: حکایت اون قماربازه ست...زنی جوان روی مبل نشسته، با دستمال کاغذی تند تند بینی اش را می گیرد و خم می شود روی بالشتکی که بر روی پاه